کارخانه‌های شیمیایی به دلیل استفاده از مواد خطرناک، واکنش‌های شیمیایی فعال و فرآیندهای پیچیده، از حساس‌ترین محیط‌های صنعتی از نظر ایمنی و سلامت محسوب می‌شوند. انتشار گازهای سمی، بخارات شیمیایی، ذرات معلق و نشت مواد فرار می‌تواند سلامت کارکنان، تجهیزات و محیط‌زیست را به‌طور جدی تهدید کند. در این شرایط،

فعالیت‌های معدنی در اعماق زمین از پرریسک‌ترین محیط‌های کاری به‌شمار می‌روند. شرایطی مانند کمبود اکسیژن، تجمع گازهای سمی، دمای بالا، رطوبت زیاد، فشار کاری بالا و محدودیت دسترسی به مسیرهای خروج اضطراری، سلامت معدنچیان را به‌طور جدی تهدید می‌کند. در چنین محیط‌هایی، تشخیص دیرهنگام وضعیت‌های بحرانی می‌تواند منجر به حوادث

تجهیزات حفاظت فردی (Personal Protective Equipment – PPE) به‌عنوان آخرین لایه دفاعی در برابر خطرات شغلی، نقش کلیدی در صنایع پرریسک مانند نفت و گاز، معدن، ساختمان، صنایع شیمیایی و تولیدی دارند. با این حال، استفاده از PPE به‌تنهایی تضمین‌کننده ایمنی نیست. فرسودگی تجهیزات، استفاده نادرست، عدم تطابق با شرایط

لباس‌های ضدحریق نقش حیاتی در حفاظت از نیروهای عملیاتی در محیط‌های با دمای بالا مانند صنایع نفت و گاز، آتش‌نشانی، صنایع فولاد و نیروگاه‌ها ایفا می‌کنند. با این حال، عملکرد مؤثر این لباس‌ها تنها به ویژگی‌های فیزیکی و مواد به‌کاررفته محدود نمی‌شود، بلکه پایش شرایط حرارتی واقعی در حین استفاده