تاریخچه ای از اینترنت اشیا

کوین اشتون، بنیانگذار مرکز Auto-ID در موسسه فناوری ماساچوست (MIT)، برای اولین بار در ارائه‌ای که در سال ۱۹۹۹ در Procter & Gamble (P&G) ارائه داد، به اینترنت اشیا اشاره کرد. اشتون این دست آورد جدید را “اینترنت اشیا” نامید. اینترنت اشیا از همگرایی فناوری‌های بی سیم، سیستم‌های میکروالکترومکانیکی (MEMSes)، خدمات خرد و اینترنت تکامل یافته است. این همگرایی به پاره شدن سیلو‌های بین فناوری عملیاتی (OT) و فناوری اطلاعات (IT) کمک کرده است.

اینترنت اشیا از ارتباطات M2M تکامل یافته است، یعنی ماشین‌هایی که از طریق شبکه بدون تعامل انسان به یکدیگر متصل می‌شوند. M2M به اتصال یک دستگاه به ابر، مدیریت آن و جمع آوری داده‌ها اشاره دارد. اینترنت اشیا یک شبکه حسگر از میلیارد‌ها دستگاه هوشمند است که افراد، سیستم‌ها و برنامه‌های دیگر را برای جمع آوری و به اشتراک گذاری داده‌ها به یکدیگر متصل می‌کند. M2M به عنوان پایه و اساس، قابلیت اتصال به اینترنت اشیا را ارائه می‌دهد.

اشتراک گذاری این مطلب

اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

نظرات شما



موضوعات مرتبط